Coal Mines Historic Site

Gevangen worden in Port Arthur was berucht en veroorzaakte angst in het hart van de mannen, maar men zegt dat een verblijf in de kolenmijnen nog erger was. De administratie van geselingen en eenzame opsluiting getuigt van de straffen die werden uitgedeeld, naast de zware straf van werken in de kolenmijnen.

De kolenmijnen functioneerden met gevangen arbeid van 1833 tot 1848. Hoewel de ondergrondse werkplekken niet toegankelijk zijn, zijn de resten van stenen en bakstenen gebouwen nog steeds aanwezig. Er zijn ruïnes van barakken, cellen voor eenzame opsluiting, kantoren van officieren, een kapel, een bakhuis, een keuken, een wachthuis en een opslagplaats. Wat over is van de laadkaden voor het verschepen van de kolen, wordt verbonden met de ingestorte schachten door een netwerk van tramrails.

Bij verdere verkenning zijn er aanwijzingen van semafoorstations en industrieën zoals leerlooien, steengroeve, baksteenproductie en kalkproductie. Er zijn wandelroutes die variëren van enkele minuten tot uren. Gedrukte gidsen zijn beschikbaar bij het bezoekerscentrum van de Port Arthur Historical Site, of kunnen van internet worden gedownload. Er zijn aanwijzingen in het gebied van de traditionele eigenaren, het Pydairrerme-volk, dus als je tegen middens aanloopt, toon dan respect en loop er niet overheen of verzamel gerelateerde materialen.

In een tijd dat er weinig werd verspild, werd het zandsteen waaruit de commissariaatswinkel was gebouwd, hergebruikt voor de bouw van de Anglicaanse Kerk in Dunalley.

De Coal Mines Historic Site is niet bemand en de toegang is gratis. Toiletten zijn beschikbaar.