Darlington Probation Station

Nu een nationaal park, heeft Maria Island zijn deel van de actie gezien. Het heeft walvisvaarders gezien die hun walvisstations oprichtten, vrije kolonisten die het probeerden te maken, en diende bovendien als een detentieplaats voor strafgevangen, niet één keer maar twee keer.

Het werd in 1925 geopend als een strafgevangenis om een deel van de druk van andere strafkolonies te verlichten waarvan het aantal toenam. Het werd in 1832 verlaten, maar opnieuw in gebruik genomen vanaf 1842, tot de beëindiging van het proefsystems in 1850. Binnen het proefsystem waren er drie klassen met verschillende privileges verbonden aan de hogere twee. Dit waren de criminele klasse, de tweede klasse en de eerste klasse. De populatie van strafgevangen op het eiland bereikte een piek van 492 in 1846.

Vandaag de dag zijn er geen motorvoertuigen en geen winkels, net zoals toen. Hoeveel de gevangenen konden genieten van de ruige kliffen, bergen, verbluffende uitzichten en wildlife hing waarschijnlijk af van hun klasse in het proefsystem. Velen van hen moesten werken, waarbij de gebouwen en ruïnes getuigenis afleggen van dat feit.

Van de eerste fase van de strafgevangen zijn de commissariaatswinkel en het penitentiaire gevestigd, met bewijs van de begraafplaats en dam. Van de tweede fase van de strafgevangen zijn er de molenaarswoning, de fundamenten van de molen, de verblijfplaatsen van de officieren, de kapel, de strafgevangen barn en de eetzaal. Hops werden ook verbouwd en er is bewijs van het hopshuis en de hopdrogers.

Het Coffee Palace Museum geeft een beeld van het leven op Maria in de late 1800's.

Toegang tot Maria Island is vanuit Triabunna, met de veerboot die aankomt in Darlington op het eiland.