Zachodnia Dzikuska

Zachodnia Dzikość

Bez dostępu drogowego na Wybrzeże Zachodnie z południowej Tasmanii aż do lat 30. XX wieku i bez drogi na północ aż do lat 60. XX wieku, mieszkańcy Wybrzeża Zachodniego byli twardym, niezależnym typem. Uczucie izolacji i odległości nadal się utrzymuje. Z krętymi drogami w obie strony, gęstym buszem przy krawędzi drogi i czasami dziką pogodą, nie sposób nie pomyśleć o wczesnych osadnikach, z których wielu znalazło się w tej surowej dzikości z powodu pracy w górnictwie lub wczesnym przemyśle drzewnym. Lub nieszczęśliwych skazańców, którzy zostali wysłani na wyspę Sarah w porcie Macquarie, aby zmierzyć się z najsurowszymi warunkami. Dla nas, którzy nie przeszli ciężkich lat wczesnych pionierów czy skazańców, atrakcyjność Wybrzeża Zachodniego tkwi w jego izolacji i dzikim pięknie. Są odległe przejażdżki kolejowe, rejsy rzeką, spływy kajakowe, żeglowanie, jazda na łodziach motorowych, wycieczki samochodami terenowymi i na quadach, loty helikopterem, wędrówki po buszu, wędkarstwo, jazda konna i piaskowe wydmy do spacerowania (lub jazdy na desce po piasku).

Na Wybrzeżu Zachodnim znajdują się sześć miast, z których większość powstała wokół złóż mineralnych, które przyciągnęły dużą liczbę pracowników i ich rodzin w czasach prosperity. Teraz czasy świetności minęły, z uczuciem, że miasta i ludzie mogą mieć wpływ przez jakiś czas, ale surowość tego obszaru zawsze wyjdzie na wierzch. Nawet obecnie, byłbyś szczęściarzem, gdybyś znalazł utwardzoną drogę, odbijając od głównej autostrady, ale dla stacji hydroelektrycznych i tam w okolicy. Miejsca na Wybrzeżu Zachodnim w kolejności wg liczby ludności to: Queenstown, Rosebery, Zeehan, Strahan, Waratah i Tullah. Nazwy miast, których już nie ma to: Dundas, Williamsford, Linda, Pillinger, Luina i Savage River.

Waratah

Waratah (liczba ludności około 300) to historyczne miasto górnicze, które w pewnym momencie uważane było za najbogatszą kopalnię cyny na świecie. Cynę odkrył James "Filozof" Smith w pobliskim Mt Bischoff w 1871 roku, a oryginalna kopalnia zamknęła się w 1935 roku, po wydobyciu 81,000 ton cyny.

Filozof Smith uważany jest za pioniera górnictwa na zachodnim wybrzeżu Tasmanii, a jego odkrycia były nieocenione dla gospodarki stanu. Replika jego chaty stoi obok Muzeum Waratah, dając wgląd w warunki, w jakich żyli górnicy w tamtych wczesnych czasach.

W swoim szczytowym okresie miasto mogło poszczycić się populacją 5000, a mimo izolacji rości sobie prawo do posiadania drugiego hydroelektrycznego projektu w Tasmanii, a Kościół Anglikański św. Jakuba był pierwszym kościołem w Tasmanii, który został oświetlony energią hydroelektryczną.

Dziś Waratah to spokojne małe miasteczko z pięknymi widokami, atrakcjami historycznymi i wspaniałymi trasami spacerowymi. Jezioro Waratah znajduje się w samym centrum miasta, a następnie spływa przez Wodospady Waratah, które są podświetlone w nocy.

W mieście znajduje się kilka tras spacerowych z celami obejmującymi dno wodospadu, starą lokalizację hydroelektryczną i Mt Bischoff.

Atrakcje obejmują pole golfowe Mt. Vista, Muzeum Waratah, młyn Kenworthy'ego oraz Centrum i Galerię Interpretacyjną Tarkine.

Zakwaterowanie dostępne jest w Hotelu Waratah, a lokalny samorząd prowadzi bardzo ładny camping dla przyczep kempingowych i biwakowiczów z dobrą gamą udogodnień.

Listopad i grudzień to doskonały czas na zwiedzanie tego obszaru, z kwitnącymi waratahami, od których miasto ma swoją nazwę.

Tullah

Tullah (liczba ludności około 250) to miasto, które w przeszłości widziało wiele akcji. Teraz akcja może być wodna, z Jeziorem Rosebery i Jeziorem Mackintosh niemal otaczającymi społeczność, z mostami po obu stronach miasta. W obszarze bogatym w minerały, Tullah rozpoczęło życie jako wsparcie dla kopalni srebra i ołowiu Mt Farrell, która rozpoczęła działalność w 1898 roku. Zamknięto ją w 1932 roku, ale pobliska kopalnia North Farrell otworzyła się w 1934 roku i działała aż do 1974 roku. Przy budowie zapór przez Komisję Hydroelektryczną, od lat 70. do lat 90. Tullah rozwinęło się, aby pomieścić siłę roboczą budowlaną, z do 800 pracownikami w mieście. Muzeum Tullah posiada informacje i wystawy na temat projektów hydroelektrycznych, które zostały zbudowane i teraz generują energię (obecnie w trakcie relokacji).

Tullah jest domem dla lokomotywy parowej Wee Georgie Wood.  Wąskotorowa tramwaj była połączeniem Tullah z zewnętrznym światem od 1924 do 1964 roku, kiedy to w końcu ustanowiono drogę. Kolejka o szerokości dwóch stóp była używana do transportu rudy na 10 km podróż, aby połączyć się z większą kolejką Emu Bay. Po latach nieużywania lokomotywa Wee Georgie Wood i 1,6 km torów zostały odrestaurowane i udostępnione publiczności w 1987 roku. Obecnie Wee Georgie Wood przechodzi naprawy kotła, więc mechaniczna lokomotywa Romeo z 1925 roku używana na tramwaju do Jeziora Margaret wróciła z emerytury z Muzeum Pionierów Wybrzeża Zachodniego. Jazdy odbywają się od 10:00 do 16:00 pierwszej niedzieli oraz ostatniej soboty i niedzieli miesiąca od października do czerwca.

Jeśli masz energię do spalenia, możesz zsynchronizować wizytę w listopadzie z corocznym Wyzwanie Tullah - bieg, rower i wiosło wokół okolicy. Jeśli bardziej wolisz wędrówki, możesz wspiąć się na Mt Farrell (712m, 3 godziny w obie strony), z dobrymi widokami na Mt Murchison, małe Jezioro Herbert i duże Jezioro Mackintosh. Na spacerze tak blisko miasta i głównej autostrady, dobrze zostaniesz nagrodzony naturalnym pięknem. Jeśli szukasz bardziej wymagającej wędrówki, w pobliżu znajduje się Mt Murchison (1061m, 5 godzin). Szlak jest oznaczony, zaczynając od Anthony Road, które znajduje się na południe od Tullah i łączy Tullah z Queenstown. Wspiąłem się tam lata temu i pamiętam, że były tam kilka dość stromych odcinków. Pamiętam również niesamowite widoki.

Rosebery

Rosebery (liczba ludności około 1000) ma kopalnię, która produkuje cynk, ołów, srebro, miedź i złoto. Otoczona jest przez umiarkowany las deszczowy i znajduje się w dolinie w cieniu Mt Black. Z miejsca piknikowego na południowym końcu miasta można udać się na krótki spacer wzdłuż rzeki Stitt do Wodospadów Stitt. Choć miłe, blednie w porównaniu do potężnych Wodospadów Montezuma, które mają 103m i są najwyższymi w Tasmanii. Udając się na południe z Rosebery, po około 2 km widać oznakowanie zjazdu w lewo. Śledź to przez około 6 km do jego końca, które to miejsce, gdzie niegdyś istniało miasteczko Williamsford. Trasa na 3,5 km, przez las deszczowy, jest warta poświęcenia czasu. To płaski, łatwy spacer, śledzący trasę, która była szlakiem tramwajowym North East Dundas Tramway od 1889 do 1925 roku. Tramwaj ten prowadził z Williamsford do Zeehan. Tam znajduje się platforma widokowa u podstawy wodospadu oraz mostek linowy i druciany przez rzekę. W latach 30-tych powstała kolej linowa, która działała do 1968 roku, aby przetransportować rudę z Kopalni Hercules w Williamsford do przetwarzania w Rosebery, a jej resztki można jeszcze zobaczyć.

Blisko Rosebery znajduje się Mt Read. Znany z wysokiego poziomu opadów (około 3.3m/rok), ale także miejsce, gdzie może znajdować się najstarsza żyjąca roślina na ziemi. Grupa drzew Huon Pine jest uważana za mającą ponad 10 000 lat. Choć nie jest otwarta dla publiczności, obszar można odwiedzić podczas wycieczki z przewodnikiem (zobacz Jezioro Johnson Reserve Tour). Można także zaaranżować wycieczki wędkarskie na troć od Rosebery, w tym do Jeziora Pieman i Jeziora Rosebery.

Dla mnie atrakcją tego obszaru jest przejazd z Rosebery do Tullah. W górę i nad zalesionym Mt Black, to jedno z tych rzadkich miejsc, gdzie możesz poczuć się jak kierowca wyścigowy, jednocześnie przestrzegając ograniczeń prędkości. Z ciasnymi zakrętami i krzywiznami oraz pięknym widokiem na Mt Murchison, nie jest niespodzianką, że wydarzenie rajdowe Targa Tasmania obejmuje drogi na tym obszarze.

Zeehan

Zeehan (liczba ludności 900) to miasto z wielką przeszłością! Srebro i ołów odkryto w 1882 roku, co doprowadziło do tego, że miasto stało się domem dla 10 000 ludzi, 27 pubów i własnej giełdy. Teatr Gaiety, niegdyś największa sala koncertowa w Australii, został zbudowany w 1899 roku, z pojemnością 1000 miejsc! Czas prosperity trwał aż do I wojny światowej. Górnictwo nadal odgrywa rolę w życiu miasta, z pobliską Kopalnią Renison Bell, której fortuna waha się w zależności od światowej ceny cyny.

Muzeum Pionierów Wybrzeża Zachodniego znajduje się na Main Street i jest jednym z najlepszych regionalnych muzeów w Australii. Prezentuje historię Wybrzeża Zachodniego, z wystawami i informacjami na temat górnictwa i minerałów, kolei i transportu morskiego. Można zobaczyć przykłady mineralnego emblematu Tasmanii, crocoite, który występuje tylko w tym obszarze, a także wczesne lokomotywy parowe i wagony. Zdjęcia i wczesny sprzęt górniczy pomagają oddać klimat życia w czasach pionierskich.

W pobliżu pola golfowego znajduje się pętla Spray Tunnel. Ten 4-kilometrowy żwirowy szlak można pokonać pieszo lub samochodem. Przechodzi przez 100-metrowy tunel Spray (wysokość 3m, szerokość 2.2m) oraz wejście do opuszczonej kopalni srebra Spray.

Dla wymagającej wędrówki można wspiąć się na Mt Zeehan (wysokość 702m, 3 godziny w obie strony). Jedź prawie 3 km wzdłuż drogi do Strahan, mijając stare miejsce przetapiania po lewej stronie. Szukaj drogi 4WD w prawo. W zależności od pojazdu można rozpocząć pieszo tutaj, lub dalej na szlaku, gdzie przechodzi przez mały potok.

Trial Harbour znajduje się na oceanie około 23 km na zachód od Zeehan i leży na północnym końcu Ocean Beach. Składa się z około tuzina chat i jest popularny wśród wędkarzy, surferów i rowerzystów trialowych. Ma obszar biwakowy oraz małe, bezpłatne lokalne muzeum historii. Granville Harbour znajduje się 38 km na północny zachód od Zeehan, z wakacyjnymi chatami i dobrym wędkowaniem. W drodze do niego z Zeehan mijasz zaporę Reece, poszukując miejsca na wędkowanie z trocią. Możesz też zatrzymać się na godzinny spacer w obie strony do Wodospadów Heemskirk, znajdujących się na rzece Heemskirk, około 19 km od Zeehan.

Queenstown

Queenstown (liczba ludności 2500) to miasto z historią ciągłego górnictwa sięgającą ponad wieku. Spustoszenia spowodowane wczesnym górnictwem odcisnęły piętno na okolicznych zboczach, pozostawiając je pozbawione wegetacji, a Queenstown stało się dobrze znane ze swojego "moonscape". Wczesne górnictwo miedzi doprowadziło do wycinki drzew, by zasilić piec hutniczy. Opary siarki zabiły pozostałą wegetację, a silne deszcze usunęły wrażliwą górną warstwę gleby, niszcząc jakąkolwiek szansę na naturalny regenerację. W ciągu ostatnich dwóch dekad podjęto prace mające na celu zalesienie barem wzgórz i poprawienie jakości pobliskich rzek, gdzie przez dziesięciolecia zrzucano odpady górnicze. Stoki zabarwione miedzią najlepiej widoczne są z punktu widokowego Spion Kopf. Trzydziestominutowy spacer powrotny jest w niektórych miejscach stromy i zaczyna się od Latrobe Street. Platforma widokowa Iron Blow, zjazdem z Lyell Highway na szczycie wzgórza Gormanston, też ma niesamowite widoki. Iron Blow to miejsce, gdzie górnictwo po raz pierwszy rozpoczęło się w regionie. Wycieczki Enviro Mt Lyell przyglądają się górnictwu odkrywkowemu, które miało miejsce oraz rekultywacji. Możesz doświadczyć działania nowoczesnej, podziemnej kopalni, biorąc udział w wycieczce po kopalni Mt Lyell.

Kolej była niezbędna we wczesnych latach do transportu rudy. Cud inżynieryjny, początkowo połączył Queenstown z ówczesnym portem Teepookana na rzece King, a później z Strahan. Podróż na 35 kilometrów przekraczała 40 mostów, a osiem kilometrów wymagało użycia systemu zębatkowego Abt, aby poradzić sobie z stromymi wzniesieniami i spadkami, które w przeciwnym razie byłyby zbyt strome dla pociągu. Wymaga to posiadania zębatej szyny/toru pośrodku dwóch konwencjonalnych szyn, co pasuje do zębatki na lokomotywie. Kolej Abt, ponieważ była znana przez miejscowych, zamknięto w 1963 roku. Ekscytująco, została niedawno całkowicie odrestaurowana, a Zachodnia Kolej Dzikiej Przyrody można przebyć w podróż w obie strony lub w jedną stronę z obu Strahan i Queenstown. Na końcu Queenie, stacja ma pokój ze zdjęciami i informacjami na temat systemu zębatkowego.

W samym Queenstown, Hotel Empire to jeden z 30 oryginalnych hoteli! Zbudowany w 1901 roku, ma rzeźbioną klatkę schodową z Tasmanian Blackwood. Muzeum Eric Thomas Galley, na ulicy Driffield, posiada zdjęcia i inne pamiątki z wczesnego życia pionierów. Pełni także rolę Centrum Informacji Turystycznej. Po drugiej stronie ulicy znajduje się Miner's Siding, wzniesionym ku czci 100 lat górnictwa. Niedaleko znajduje się biblioteka, w której można znaleźć informacje historyczne o Queenstown i okolicach. Posiada również centrum dostępu online.

Na ulicy Penghana znajduje się biuro Parków Narodowych i Ochrony Przyrody, gdzie można uzyskać zezwolenia na wstęp do Parków Narodowych, dobre mapy i informacje o spacerach oraz pojazdach terenowych w okolicy. Blisko Queenstown znajduje się Jezioro Burbury, znane z doskonałego wędkowania na troć. Ma obszar piknikowy i pole biwakowe (woda, toalety, grill gazowy). Inny wspaniały widok na jezioro można uzyskać, kierując się na południe z Queenstown na ulicy Conlan, a następnie na drogach Mt Jukes, gdzie znajduje się punkt widokowy, zanim droga zjedzie do jeziora. Wzdłuż drogi, grupa Huon Pine i King Billy Pine jest dostępna za pomocą platformy. Asfalt kończy się nad jeziorem, z uboczną drogą (ostatnie 3 km tylko 4WD), kontynuującą do parkingu na początku Bird River Walk (3-4 godziny w obie strony, 7.5 km). Ten płaski spacer podążał tym, co było kolejką dla Mount North Lyell Company, która kończyła się na porcie Pillinger, na brzegu Macquarie Harbour. Kilka ruin to wszystko, co pozostało z miasteczka spółdzielczego, które niegdyś pomieściło do tysiąca ludzi.

Strahan

Strahan (wymawiane Strawn, liczba ludności około 700) to miejsce naturalnego piękna i choć zrelaksowane, tętni życiem zwłaszcza w okresach szczytowych dla turystów. Położone na północnym brzegu Macquarie Harbour, jest punktem początkowym dla rejsów do lustrzanie spokojnych, silnie refleksyjnych wód dolnego rzeki Gordon, które są główną atrakcją regionu. Są luksusowe katamarany, jachty, łodzie motorowe, samoloty wodne i kajaki, aby eksplorować port, który jest sześciokrotnie większy od Sydney Harbour. Mała flota rybacka działa stąd, poszukując abalonu, homarów i rekinów. Na porcie znajdują się także niektóre komercyjne farmy rybne tęczowego pstrąga i łososia atlantyckiego. Jest to także punkt wyjazdowy dla Zachodniej Kolei Dzikiej Przyrody oraz wycieczek 4WD. Unikalnym doświadczeniem jest wycieczka Piners i Miners, gdzie pojazd 4WD jest zmodyfikowany, aby mógł korzystać z torów kolejowych, więc część podróży odbywa się na kolei Zachodniej Kolei Dzikiej Przyrody. Inne niezapomniane doświadczenie to wizytowanie Płaskowyżu Teepookana, który ma starożytne standen krakerów Huon. Istnieje podniesiona ścieżka i wieża widokowa, z której można podziwiać las, góry i port. Jedynym sposobem, aby się tam dostać, jest wycieczka z Wild Rivers Jet lub 4 Wheeler Bikes. Plaża West Strahan jest bezpieczna do pływania.

Strahan Historyczny Szlak Nabrzeżowy to miły 7 km spacer wokół portu, z dostępnymi mapami do samodzielnego zwiedzania. Na krótki spacer przez las deszczowy można udać się na 2,5 km spacer w obie strony do Wodospadów Hogarth, które zaczynają się w People's Park. Co noc w Centrum Informacji Turystycznej odbywa się sztuka, która teatralnie przedstawia ucieczkę kilku skazańców z infamowanej wyspy Sarah. Część muzeum w Centrum Informacji Turystycznej, zatytułowana "Refleksje Wybrzeża Zachodniego", jest warta zobaczenia, z kreatywnym i szczerym spojrzeniem na historię tego obszaru.

Około 6 km na zachód od Strahan znajduje się Ocean Beach, z kolejnymi 8 km do Wydm Henty (biwakowanie dozwolone - brak udogodnień), gdzie odważni mogą spróbować jazdy na desce po piasku lub quadzie. Ocean Beach jest najdłuższą plażą w Tasmanii, rozciągającą się na ponad 30 km, chociaż nie jest bezpieczna do pływania ani surfingu. 80-metrowa szerokość ujścia Macquarie Harbour, znana jako Hell's Gates, jest około 11 km od Strahan i można ją odwiedzić, wybierając się nieutwardzoną i miejscami nierówną drogą Macquarie Heads Road.

Godziny otwarcia Centrum Informacji Turystycznej Wybrzeża Zachodniego: październik - marzec, 10:00-18:00 (21:00 w styczniu), kwiecień - wrzesień, 11:00 - 18:00

Godziny otwarcia Centrum Dostępu Online (w bibliotece): wtorek - piątek, 13:00 - 17:00

Kredyty zdjęciowe: złoty nugget, MDT; Wodospady Waratah, MDT; Chata Filozofa Smitha, MDT; Tama na rzece Gordon, uprzejmie JD Harrison; Wee Georgie Wood, uprzejmie Wee Georgie Wood Railway; Specjalne produkty drzewne, MDT; Wodospady Montezuma, MDT; Mt Murchison, MDT; Crocoite, uprzejmie Eric Hunt; Teatr Gaiety, uprzejmie Scott Davis; Krajobraz Queenstown, uprzejmie Armistej; Zachodnia Kolej Dzikiej Przyrody, uprzejmie Zachodnia Kolej Dzikiej Przyrody; Jezioro Burbury, uprzejmie Morris Winston; Molo Strahan, uprzejmie virtualsteve; Wydmy Henty, uprzejmie Sandboard Magazine