Historia i kultura
Bogate dziedzictwo i tradycje
Tasmania jest pod wieloma względami wyjątkowa pod względem fauny i flory oraz geologii, a także dość różna od stałego lądu Australii. Tasmania jest lądem utworzonym przez wybuchy wulkanów i lodowce, co daje jej piękne pasma górskie i obszary alpejskie. Z 1144 nazwanymi górami Tasmania jest najbardziej górzystym stanem Australii. Zachodnie wybrzeże Tasmanii jest światowej sławy z uwagi na swoją geologię i mineralizację. Po tak długim okresie izolacji Tasmania ma florę i faunę, która jest unikalna i można ją śledzić aż do czasu, gdy była częścią superkontynentu Gondwana.
Pierwsi osadnicy
Tasmania została pierwsza zasiedlona około 40 000 lat temu przez most lądowy, który łączył ją z kontynentem australijskim i który zaczął zalewać się na końcu ostatniej epoki lodowcowej około 12 000 lat temu. To odcięło Tasmańczyków od wpływów zewnętrznych przez ostatnie 8000 lat, aż do przybycia europejskich wielorybników, fok i kolonizatorów.
Dane dotyczące populacji rodzimych Tasmańczyków przed europejską kolonizacją różnią się znacznie, ale mogły wynosić od 15 000 do 50 000. Populacja była podzielona na 9 plemion, a plemiona składały się z klanów dużych rodzin. Wczesni Tasmańczycy żyli jako zbieracze i myśliwi, mając złożoną kulturę i pokrewieństwo z ziemią.
Przybycie Europejczyków do Tasmanii (pod koniec XVIIIw do początku XIXw wieków) to smutna historia, w której z powodu chorób i przemocy populacja rodzimych mieszkańców została zdziesiątkowana do punktu, w którym zostało tylko kilkaset osób. Zostały one przeniesione na Wyspę Flinders w 1833 roku z obietnicami bezpiecznego powrotu na kontynent oraz przyznania tytułów do ich ojczyzny, obietnic, które nigdy nie zostały spełnione.
Powszechne spojrzenie na historię przedstawiało rodzimych Tasmańczyków jako wymarłych po śmierci Trugernanner w 1876 roku, jednak Tasmania jest nadal domem dla ich potomków, którzy dążą do zachowania swojego dziedzictwa i kultury w bardziej oświeconej erze. Po więcej informacji zobacz Centrum Kultury Aborygeńskiej Tiagarra i Muzeum oraz Rada Starszych Aborygeńskich Tasmanii.
Europejska kolonizacja
Tasmania została pierwotnie nazwana Ziemią Van Diemena w 1642 roku przez holenderskiego odkrywcę Abela Tasmana, który był pierwszym Europejczykiem, który dostrzegł tę wyspę. Pierwsza brytyjska osada w Tasmanii została założona w Risdon w 1803 roku i była kierowana przez lejtnanta Johna Bowena z około 50 osadnikami, załogą, żołnierzami i więźniami. Miejsce to zostało opuszczone, a w lutym 1804 roku lejtnant David Collins założył osadę w Hobart. Kolonia Ziemi Van Diemena została założona na własnych zasadach w 1825 roku. Nazwa została zmieniona na Tasmanię w 1856 roku, w tym samym roku, w którym zebrał się nowy parlament tasmański. Po dekadzie spotkań i referendum kolonie połączyły się i w 1901 roku utworzyły Wspólnotę Australii.
Tasmania była pierwotnie kolonią karną, do której wysłano około 75 000 więźniów, co stanowi około 40% skazanych, którzy trafili do Australii.
Mężczyźni więźniowie pracowali jako służący lub robotnicy na farmach dla wolnych osadników lub byli używani w grupach roboczych do prac publicznych. Najtrudniejsi więźniowie byli wysyłani do Port Arthur na Półwyspie Tasmańskim. Więźniowie, którzy popełniali przestępstwa w Tasmanii, również byli tam wysyłani. Więźniowie kobiecy pracowali jako służące w domach wolnych osadników lub wysyłano ich do jednej z 5 fabryk żeńskich (zakładów pracy dla kobiet), które zostały założone w kolonii. Wiele z prac wykonanych przez więźniów można wciąż zobaczyć w całym stanie, z wieloma zabytkowymi budynkami i mostami z piaskowca. Ważnymi miejscami są Port Arthur, Richmond, Ross i Oatlands. Transport więźniów do Tasmanii zakończył się w 1853 roku. Pierwszymi obszarami, które zostały zasiedlone, były Hobart, Launceston, Port Arthur i części Środkowego Terenu.
Tasmania rozwinęła się do tego, czym jest dzisiaj, ekonomicznie poprzez rolnictwo, szczególnie produkując niektóre z najlepszych wełn na świecie, górnictwo i leśnictwo.
Kultura
Australijczycy w ogólności znani są z tego, że są dość wyluzowani, mają nieco buntowniczy charakter i dobry poczucie humoru. Tasmańczycy szczególnie są dość bezpretensjonalni. Styl życia w Tasmanii jest swobodny, a ludzie są przyjaźni. Mówiąc to, ludzie są ludźmi, bez względu na to, gdzie jesteś, a w każdej grupie ludzi można spotkać mieszankę gustów i osobowości. Australijczycy mogą być trochę bezpośredni i mają tendencję do wtykania w tych, którzy wyszli wyżej w hierarchii, ale jest tutaj świetne poczucie wspólnoty. Jeśli potrzebujesz pomocy, ktoś będzie tam, aby pomóc, jeśli poprosisz.
Australijczycy kochają swój sport, plażę, przyrodę i dobre opowiadania. Przyjdź i ciesz się Tasmanią, zrelaksuj się i odpocznij, być może nie będziesz chciał wracać do domu.
Kredyty zdjęciowe: Grupa Rdzennej Ludności Tasmanii (1859, olej na płótnie, 45.6 x 91.4 cm) autorstwa Roberta Dowlinga (1827–1886): Stare Wrota Więzienia w Oatlands i Szkoła Obszarowa, My Guide Tasmania: Plaża Sisters Beach, My Guide Tasmania
